บทที่ 216 คนอย่างผม ดื่มมากไม่ได้หรอกครับ

บทที่ 216 คนอย่างผม ดื่มมากไม่ได้หรอกครับ

จองโต๊ะเรียบร้อยแล้ว เป็นหนึ่งในร้านที่ดีที่สุดของจงไห่แห่งนี้

อันที่จริง โรงแรมแถบจงไห่นี้ล้วนยอดเยี่ยมทั้งนั้น

หากจะต้องมาจัดอันดับว่าที่ไหนเหนือกว่ากันจริงๆ ก็แทบไม่มีความจำเป็นเลย

ต่างแห่งต่างมีเอกลักษณ์ของตนเอง แต่ร้านที่เฉิ่นฮ่าวจองไว้นี้ รสชาติอาหารจะถูกปากกว่าหน่อย ได้ยินว่าบรรพบุรุษของเจ้าของเดิมเคยเป็นพ่อครัวหลวงทำอาหารให้ฮ่องเต้มาก่อน

"แต่แปลกจัง ทำไมคนพวกนี้ยังไม่มากันอีกนะ"

เฉิ่นฮ่าวครุ่นคิดอยู่ในใจ ทว่าผ่านไปไม่นาน เขาก็เห็นเข้าจนได้

ล้วนเป็นรถหรูทั้งสิ้น ไม่มีคันไหนราคาต่ำกว่าหนึ่งล้านเลย