บทที่ 190 ทำไมต้องมารนหาที่กับผมด้วย

บทที่ 190 ทำไมต้องมารนหาที่กับผมด้วย

"นี่นายพักอยู่ที่นี่เหรอ"

ดวงตากลมโตเป็นประกายของหานเฉียนโหรวเบิกกว้างขึ้น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ตรงนี้

เห็นได้ชัดว่าหานเฉียนโหรวเองก็ตกตะลึงกับสิ่งเหล่านี้อย่างสิ้นเชิง

และเมื่อหานเฉียนโหรวกวาดสายตามองตรงหน้าตามสัญชาตญาณ ในขณะที่เห็นภาพตรงนี้ เฉิ่นฮ่าวกลับแสดงท่าทีสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง

"ใช่แล้ว พอดีมากะทันหันยังหาที่พักไม่ได้ ก็เลยเลือกที่นี่ไปก่อน"

คำพูดของเฉิ่นฮ่าวทำเอาหานเฉียนโหรวถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

มันเหมือนกับประโยคที่ว่า ที่บ้านฐานะยากจน ตอนเด็กๆ ไม่มีเงินซื้อจักรยาน ก็เลยต้องนั่งแท็กซี่ไปโรงเรียนทุกวัน