บทที่ 182 ไม่มีอะไร แค่เดินเล่นเรื่อยเปื่อย

บทที่ 182 ไม่มีอะไร แค่เดินเล่นเรื่อยเปื่อย

ทางฝั่งนี้ สถานการณ์ถูกควบคุมได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนเฉินจ้านนั้น ในมือถือท่อนไม้อยู่ท่อนหนึ่ง แล้วหวดเข้าใส่ศีรษะของเฉิ่นฮ่าวอย่างรุนแรง

ทว่า ในจังหวะที่ท่อนไม้ของเฉินจ้านกำลังจะฟาดลงบนหัวของเฉิ่นฮ่าว

เฉิ่นฮ่าวก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ขยับตัววูบเดียว หลบฉากออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

หลังจากหลบพ้น เฉิ่นฮ่าวก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นแล้วกวาดสายตามองไปไกลๆ

เมื่อเห็นเช่นนี้ เฉิ่นฮ่าวก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ฝีมือนาย มีแค่นี้เองเหรอ?"

เป็นไปได้ยังไง?

เฉินจ้านมองเฉิ่นฮ่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา หมอนี่หลบพ้นไปได้ยังไงกัน?