บทที่ 167 การสนับสนุนของแจ็กหม่า

บทที่ 167 การสนับสนุนของแจ็กหม่า

หลินเสวี่ยเวยรู้สึกตื่นตะลึงอยู่บ้าง เธอไม่ใช่คนที่ไม่ประสีประสาอะไรเลย

ในเมื่อหลินเสวี่ยเวยเป็นคนจงไห่แต่กำเนิด เธอย่อมรู้อยู่แล้วว่าการมาทานอาหารที่ร้านหรูระดับนี้แต่ละครั้งต้องใช้เงินมากเพียงใด

ยิ่งไปกว่านั้น ในเวลานี้แจ็กหม่าถึงกับเหมาปิดทั้งร้านเอาไว้คนเดียว

มูลค่าที่แฝงอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้จะมหาศาลแค่ไหน ย่อมเห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว

เมื่อเห็นเช่นนั้น ในเวลานี้เฉิ่นฮ่าวจึงเอ่ยถามแจ็กหม่า "ไม่ทราบว่าคุณแจ็กหม่าสนใจงานประชุมธุรกิจครั้งนี้บ้างไหมครับ"

พอเฉิ่นฮ่าวพูดจบ แจ็กหม่ากลับส่ายหน้า

อันที่จริง การจะบอกว่าไม่สนใจเลยนั้นเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ