บทที่ 109 ฉันไม่ยุ่ง แต่ศัตรูของฉันจะยุ่งมาก

บทที่ 109 ฉันไม่ยุ่ง แต่ศัตรูของฉันจะยุ่งมาก

"หยุดนะ อย่าเข้ามา!"

เจิ้งเจียเจียอารมณ์เสียมาก โดนขัดจังหวะตอนกินข้าวแบบนี้ ไม่ว่าใครก็คงไม่มีทางสบอารมณ์ได้หรอก

ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเจิ้งเจียเจียเองก็เช่นกัน

ตอนนั้นเอง พอเจิ้งเจียเจียเงยหน้าขึ้นมองตรงหน้า จางเถิงเฟยก็ถึงกับตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะได้พบสาวงามหยาดเยิ้มขนาดนี้อยู่ตรงหน้า

จางเถิงเฟยขยับตัวเข้ามาใกล้เจิ้งเจียเจียอีกนิด ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างบอกไม่ถูก

"นี่คนสวย เธอไปตามมันทำไมกัน"