บทที่ 95 ต้องขอโทษด้วยจริงๆ นายต้องไปกับฉันสักเที่ยว

บทที่ 95 ต้องขอโทษด้วยจริงๆ นายต้องไปกับฉันสักเที่ยว

เฉิ่นฮ่าวรู้สึกว่า นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

แต่พอคิดดูอีกที ก็รู้สึกว่าความจริงทำแบบนี้ก็ไม่ได้ผิดอะไร

ไม่ไกลออกไป สวี่ซงนวดน่องของตัวเอง การนั่งยองๆ อยู่อย่างนี้ตลอดทำให้เขาทรมานเหลือเกิน

"ยังไงพวกเขาก็ไปแล้ว พวกแกโง่หรือเปล่า ยังจะมานั่งยองๆ อยู่อีก"

"ถ้าพวกแกอยากจะทำแบบนี้ต่อไปก็ตามใจ ฉันไม่ยอมอยู่เล่นเป็นเพื่อนพวกแกแล้ว"

สวี่ซงพูดพลางลุกขึ้นเตรียมจะเดินจากไป

แต่เพิ่งจะลุกขึ้นยืนได้เท่านั้น สวี่ซงก็ถึงกับพูดไม่ออกขึ้นมาทันที

เพราะว่าเฉิ่นฮ่าวเดินย้อนกลับมาอีกครั้ง

"พี่ชาย อย่าทำแบบนี้เลยครับ ผมแค่เมื่อยเลยอยากลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสายเฉยๆ ผมขอนั่งยองๆ เดี๋ยวนี้แหละ"