บทที่ 81 คนพิลึกมีอยู่ทุกรูปแบบ ช่างน่าขำสิ้นดี

บทที่ 81 คนพิลึกมีอยู่ทุกรูปแบบ ช่างน่าขำสิ้นดี

หลี่เฟยเฟยหันกลับมา มองหวังต้าจวินที่กำลังทำตัวประจบประแจงอยู่ตรงหน้า แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกว่ามันน่าขันสิ้นดี

"ขอโทษทีนะ ฉันไม่ได้สนใจราชาอาหารสัตว์อะไรนั่นหรอก"

พอพูดจบ หลี่เฟยเฟยก็ไม่สนใจว่าหวังต้าจวินจะเป็นอย่างไร เธอขยับตัวก้าวเดินไปทันที

ส่วนเฉิ่นฮ่าวชำเลืองมองหวังต้าจวินที่ยืนทำหน้าเหรอหราอยู่ด้านหลัง พลางรู้สึกขบขันขึ้นมาทันทีเช่นกัน

หมอนี่ทำท่าทางเหมือนมีแบ็กหลังยิ่งใหญ่นักหนา

แต่หวังต้าจวินหารู้ไม่ว่า สิ่งที่ตัวเองคิดว่าเป็นที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่นั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉิ่นฮ่าวแล้ว มันไม่มีค่าแม้แต่สตางค์แดงเดียว