กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 341 เรียกพี่สาวให้ฟังหน่อย
เหลียนเจวี๋ยใช้ปลายรองเท้าเขี่ยร่มกันแดดที่อยู่ข้างเท้า คว้าด้ามร่ม แล้วคลุมทั้งสองคนไว้ใต้ร่มอีกครั้ง
แสงที่สลัวอยู่แล้วถูกบังจนมิด สุยชีมองเห็นเพียงความมืดตรงหน้า ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเห็นโครงร่างเลือนรางของเหลียนเจวี๋ย
กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ก็รู้สึกถึงนิ้วมือเย็น ๆ ของเหลียนเจวี๋ยที่ลูบอยู่มุมปากเธอ ค่อย ๆ คลึงเบา ๆ บนผิวนั้น
“ไม่ต้องเกร็ง ฉันจะกัดเบา ๆ” เขาปลอบเธอเสียงเบา “ถ้าเจ็บเกินไป เธอสั่งหยุดได้ทุกเมื่อ”
น้ำเสียงเหลียนเจวี๋ยเบานุ่มและมีความแหบพร่าเล็ก ๆ อ่อนโยนกว่าปกติที่พูดกับเธออยู่หลายส่วน