กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 337 ทรงนี้จะออกจากเกม
ที่นี่ตั้งอยู่บริเวณชายขอบเมืองเฉาหยิน หมอกพิษสีเขียวหมึกแทบจะกลืนกินทั้งเมืองจนมิด
ระยะห่างระหว่างพวกเธอกับหมอกพิษมีเพียงประมาณ 500 เมตรเท่านั้น
จั่วเฉินคลุมฟองอากาศให้ทั้งสี่คน พร้อมเตรียมถอนตัวได้ทุกเมื่อ
สุยชีได้ยินคำพูดของเม่ยเป่า จึงบีบแก้มเธอเบา ๆ “จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง”
เม่ยเป่าพูดเสียงเบา “แต่หนูไม่รู้ว่าต้องทำยังไง มันถึงจะกลายเป็นต้นไม้เทพประจำชะตาของหนู”
จั่วเฉินขยี้ผมเธอหนึ่งที “ไม่ต้องรีบ ลองวิธีอื่นดูอีก เธอเป็นทูตวิญญาณพฤกษาเชียวนะ”
เสิ่นอวี้ก็ให้กำลังใจเธอ “เม่ยเป่าของพวกเราต้องทำได้แน่”