กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 311 ฉันมีวิธีดีๆ อยู่
แต่ละคนขี่ไก่จักรกลที่กำลังวิ่งสุดฝีเท้าอยู่ใต้ตัวคนละตัว ไก่สูงครึ่งคนทั้งตัวสีเงินขาว ในปากส่งเสียงกุ๊ก ๆ กังวานออกมาไม่หยุด พุ่งไปยังปลายแพลตฟอร์มอย่างรวดเร็ว
สุยชีกอดคอไก่จักรกลแน่น พูดอย่างไม่อยากเชื่อ “พวกมันจะพาเราโดดตึกงั้นเหรอ!”
เสียงของจั่วเฉินสั่นเพราะไก่จักรกลกระเทือน “นี่มันไก่กระโดดตึกของจริง!”
เม่ยเป่าไม่กลัวเลยสักนิด ยังตื่นเต้นเสียด้วยซ้ำ “ว้าว”
เสิ่นอวี้หน้าซีด “ฉันกลัวความสูงนิดหน่อย กลัวว่าเดี๋ยวกระโดดลงไปแล้วมือจะอ่อน จับไก่นี่ไม่อยู่”
จั่วเฉินยกมือวาดฟองสบู่ใหญ่ลูกหนึ่ง ล้อมเสิ่นอวี้พร้อมไก่จักรกลใต้ตัวเขาเข้าไปด้วยกัน