กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 309 เดายากจัง
เช้าตรู่วันถัดมา สุยชีตื่นขึ้นมากลางกลิ่นส้มที่ชวนสบายใจ
ยังไม่ทันลืมตา เธอก็เริ่มสูดดมไปรอบ ๆ เพื่อตามหาต้นตอของกลิ่น
ปลายจมูกเฉียดผ่านผ้าผืนหนึ่งที่เนียนนุ่ม เธอสูดลึก ๆ สองครั้งแล้วค่อย ๆ ลืมตา เห็นถุงหอมสีเหลืองอ่อน
เธอซุกหน้าลงในถุงหอมแล้วดมอยู่นาน กลิ่นสดชื่นนั้นทำให้อารมณ์ดีขึ้นหลายส่วน
เธอยกมุมปากเดินออกจากโลงศพ แล้วยืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจอย่างสบายตัว
จั่วเฉิน เสิ่นอวี้ และเม่ยเป่านั่งกินข้าวเช้าอยู่บนลานโล่งด้านหน้า
สุยชีเหลือบดูเวลา เจ็ดนาฬิกาสามสิบห้านาที
เธอเดินไปนั่งข้างเม่ยเป่า แล้วแกว่งถุงหอมในมือไปมา “ของเล็ก ๆ ที่หอมดีนี่มาจากไหน”
จั่วเฉินทำทีปิดปาก “ลองเดาสิ”