ตอนที่ 307 ร้องเพลงกล่อมเธอ

ตอนที่ 307 ร้องเพลงกล่อมเธอ

จั่วเฉินยกมือวาดฟองสบู่ลูกใหญ่ลูกหนึ่ง คลุมทั้งสี่คนไว้ข้างใน

พวกเขากอดกันแน่น รอให้แผ่นดินไหวที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวครั้งนี้ผ่านพ้นไป

ไม่รู้ว่านั่งอยู่บนพื้นนานแค่ไหน ในที่สุดการสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงก็สงบลง

แต่สุยชีกับคนอื่น ๆ ยังตัวสั่นไม่หยุด

“ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว” จั่วเฉินตบไหล่กับหลังเพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนเบา ๆ

สุยชีอุ้มเม่ยเป่าไว้ มือเท้าอ่อนแรงจนต้องพิงไหล่จั่วเฉิน หายใจฟืดฟาดรัว ๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสความน่ากลัวของแผ่นดินไหวด้วยตัวเองจริง ๆ

มันเกิดขึ้นเร็วขนาดนั้น ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ตอบสนองเลยสักนิด