กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 302 เธอรู้ดีเหมือนกันนะ
เนื้อหาด้านหลังบัตรสถานะของเม่ยเป่าเป็นนามธรรมเกินไปจริง ๆ
แท่งสีรูปร่างแปลก ๆ ต่างกันถูกนำมาประกอบกันอย่างกระจัดกระจาย มองไม่ออกว่าเป็นรูปทรงอะไรชัดเจน ราวกับผลงานที่เด็กซึ่งจับพู่กันไม่มั่นวาดเลอะเทอะตามอำเภอใจ
สุยชีมองซ้ายมองขวา มองบนมองล่าง ยังไงก็ดูไม่ออก “ภาพนามธรรมชะมัด พวกเธอดูออกไหม”
เม่ยเป่าเกาหัว “หนูดูไม่ออก”
จั่วเฉินก็ไม่ไหวเหมือนกัน “เข้าใจยาก แยกได้แค่สี”
เสิ่นอวี้เอาไฟฉายสมองกลเข้าไปใกล้บัตรสถานะของเม่ยเป่า พินิจดูอยู่ครู่ใหญ่
“ดูแท่งสีน้ำตาลพวกนี้สิ เหมือนกองดินไหม ส่วนสีฟ้าน่าจะเป็นน้ำ สีเหลืองก็…แสงแดดงั้นเหรอ” เขาเดาอย่างไม่แน่ใจ
อีกสามคนเงยหน้ามองเสิ่นอวี้