กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 299 หลอดเลือดเข้าขั้นวิกฤต
พี่เฉินมีความเป็นเด็กขนาดนี้เชียว?
เม่ยเป่าพูดเสียงเบา “พี่สาวสุย คนข้างหน้าคือพี่เฉินใช่ไหม?”
สุยชีตอบอย่างระมัดระวัง “ยังไม่แน่ใจ”
ทั้งสองสบตากัน ก่อนจะค่อย ๆ ถอยกลับไปหลบหลังหัวมุม
สุยชีดึงเม่ยเป่ามาไว้ด้านหลังตัวเอง แล้วชะโงกตัวออกไปครึ่งหนึ่ง เรียกแผ่นหลังของจั่วเฉินว่า “พี่เฉิน”
จั่วเฉินซึ่งหันหลังให้พวกเธอหันกลับมาอย่างฉับพลัน “สุย...”
คำว่า ‘พี่’ ที่เหลือติดค้างอยู่ในลำคอ หลังจากเขามองเห็นใบหน้าของสุยชีชัดเจน
สุยชียกมือดีดนิ้วดังเป๊าะ “ฉันเอง”
จั่วเฉินก้าวยาว ๆ เข้ามาหาสุยชี “ทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ผมสีเงิน ดวงตาสีแดง ดูดีไม่เบาเลย”