กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 297 ที่แท้ก็เปราะบาง
บนยานบิน สุยชีสวมสมองกลแสงที่หุ่นยนต์ตัวเล็กยื่นให้เข้ากับข้อมือ จากนั้นก็หลับตาลงแล้วเริ่มนอนต่อ
เธอตื่นตั้งแต่ตีห้ากว่า ๆ จึงง่วงมาก ผู้เล่นบนยานบินเกือบทั้งหมดกำลังหลับอยู่
เมื่อมาถึงเหนือดาวรกร้าง สุยชีจึงหาวพลางตื่นขึ้น เธอปลุกเสิ่นอวี้ จั่วเฉิน และเม่ยเป่า แล้วเตรียมตัวลงจอด
พวกเขานั่งเงียบ ๆ อยู่บนที่นั่งเพื่อเรียกสติ
สุยชีกำชายเสื้อขึ้นมา “เอาละ มัดเสื้อของพวกเราไว้ด้วยกันก่อน”
ชายเสื้อของทั้งสี่คนเพิ่งรวมเข้าหากัน ยังไม่ทันได้เริ่มมัด สมองกลแสงบนข้อมือก็เปล่งแสงสีฟ้าสว่างจ้าพร้อมกัน ชั่วพริบตาเดียวแสงนั้นก็ห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้
ในชั่วพริบตาที่รู้ว่านี่คือแสงสีฟ้าสำหรับเคลื่อนย้าย สุยชีก็ยกมือคว้าชายเสื้อของอีกสามคนทันที