ตอนที่ 294 กินฟรีก็ไม่มาเหรอ?

ตอนที่ 294 กินฟรีก็ไม่มาเหรอ?

สุยชีรู้สึกเพียงตาพร่า เงาไม้สีเขียวพร่ามัวนับไม่ถ้วนพุ่งผ่านสายตาอย่างรวดเร็ว ข้างหูมีเสียงกิ่งไม้หักดังขึ้นไม่ขาด

ยังไม่ทันคิดอะไรมาก ก็ร่วงลงไปถึงก้นเหวพร้อมเหลียนเจวี๋ยแล้ว

พวกเขากลิ้งลงตามความลาดชันของหน้าผาโดยหยุดไม่อยู่ ร่างกายถูกเศษหินหยาบเสียดสีและกระแทก ความเจ็บปวดต่อเนื่องไม่ขาดสาย

จนกระทั่งเหลียนเจวี๋ยเอื้อมมือคว้าต้นไม้ต้นหนาต้นหนึ่งไว้ได้ พวกเขาจึงหยุดลงได้อย่างยากลำบากท่ามกลางการกระแทกอย่างรุนแรง

เสียงหอบหายใจที่เร่งรีบเล็กน้อยและเสียงที่ฟังดูตื่นตระหนกของเหลียนเจวี๋ยดังขึ้นข้างหูสุยชี

“สุยชี เป็นอะไรไหม?”

สุยชีถูกเหลียนเจวี๋ยโอบปกป้องไว้ในอ้อมแขนตลอด จึงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก