กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 282 ตัดใจไม่ลงนิดหน่อย
จั่วเฉินที่ตื่นขึ้นมาโดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ช่วยแก้สถานการณ์ให้เขา
จั่วเฉินดึงผมยาวสีเงินของเหลียนเจวี๋ยเบา ๆ “รีบหลับตาสิ อย่าจ้องจนพี่สาวสุยตื่น”
เหลียนเจวี๋ยถูกดึงจนหนังศีรษะเจ็บเล็กน้อย แต่เสียงพูดยังคงเรียบ “เธอหลับลึก ตื่นยาก”
“แต่นายก็จ้องอยู่ตลอดไม่ได้นะ มันเสียมารยาทมาก” จั่วเฉินพูดอย่างมีเหตุมีผล “ตอนนี้พวกนายยังไม่ใช่แฟนกัน ต้องมีเขตแดนบ้าง”
พูดพลางเขาก็ลุกขึ้นนั่ง พอเห็นท่าทางของสุยชี เหลียนเจวี๋ย และเม่ยเป่าสามคนแล้ว คำว่า ‘ขอบเขต’ คำสุดท้ายก็เพี้ยนไป เสียงสูงขึ้นอย่างแปลก ๆ
“ให้ตายสิ…นายเอาพี่สาวสุยกับเม่ยเป่าไปกอดไว้ในอ้อมแขนได้ยังไง!”