กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 273 ทำให้ฉันคนเดียวได้ไหม?
สายลมอ่อนพัดผ่าน พาเอาคลื่นกลิ่นหอมของดอกไม้มาเป็นระยะ
เผยอี้โบกมือทั้งสองข้างวิ่งไปทางทะเลสาบ “มีน้ำ มีต้นไม้ มีดอกไม้สีม่วง ที่นี่เป็นที่พักพิงที่ฟ้าเลือกให้พวกเราเลย”
เม่ยเป่าก็ชอบทิวทัศน์ที่นี่มาก เขย่ามือสุยชี “พี่สาวสุย ที่นี่สวยจัง”
ดอกไม้สีม่วงในทะเลสาบงอกงามชอุ่ม กลิ่นหอมเข้มข้น
ทั้งแปดคนพอใจที่นี่มาก จึงตกลงเลือกที่นี่เป็นที่ตั้งฐาน
สุยชี เหลียนเจวี๋ย เม่ยเป่าและเฉินซวี่หาที่ว่างราบเรียบซ่อมบ้านต้นไม้
คนที่เหลือรับผิดชอบก่อไฟทำอาหาร
ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว เวลากระชั้นชิด มือทุกคนจึงเคลื่อนไหวเร็วมาก