กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 261 ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ
เขายื่นเนื้อปลาที่ห่อไว้ด้วยใบไม้ในมือไปตรงหน้าเธอ
เนื้อปลาพวกนั้นถูกหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ อย่างประณีต ข้าง ๆ ยังวางตะเกียบที่ทำจากกิ่งไม้เล็ก ๆ ไว้ด้วย
เสียงของหลิวต้งตึงเครียดเล็กน้อย “พี่สาวสุย ขอบคุณที่ให้ผมยืมไฟนะครับ”
สุยชีตอบอย่างสุภาพ “คำขอบคุณฉันรับไว้แล้ว แต่ปลาไม่ต้องหรอก คุณเก็บไว้กินเองเถอะ”
หลิวต้งไม่เก็บปลากลับ “คุณรอหิวแล้วค่อยกินก็ได้ ก้างปลาข้างในผมคัดออกหมดแล้ว”
เหลียนเจวี๋ยได้ยินดังนั้นก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สายตามองหลิวต้งอย่างค้นหา ไม่ละสายตาไปไหนเป็นเวลานาน