กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 248 เรียนยาก
มู่เหย่มองสุยชีอย่างจริงจัง “คนอื่นจะออกไปก็ไม่เป็นไร แต่เธอห้ามออกไปข้างนอกเด็ดขาด”
สุยชีเอียงศีรษะถาม “ทำไม”
มู่เหย่ชะงักไปชั่วขณะ เธอหยิบส้มที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนถือหมุนไปมาในมือ “เพราะ...เพราะข้อเท้าของเธอยังไม่หายดี ต้องพักฟื้นให้ดี”
การขยับตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันกับสีหน้าที่แข็งทื่อเล็กน้อย ทำให้มองออกได้ทันทีว่าเธอกำลังโกหก
สุยชีโบกมือ “ไม่เป็นไร ฉันให้พี่เฉินกับพี่เสิ่นแบกออกไปได้”
มู่เหย่ตอบทันที “ไม่ได้!”
ท่าทีแบบนี้ช่างแปลกจริง ๆ
สุยชีคาดเดาอย่างมีเหตุผล “ที่เธอจงใจห้ามไม่ให้ฉันออกไป เป็นเพราะคนจากฐานหยุนโจวระบุชื่อขอพบฉันใช่ไหม”
ดวงตาของมู่เหย่เริ่มกะพริบถี่ ๆ “มะ...ไม่มี เธอคิดแบบนั้นได้ยังไง”