กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 211 หนุ่มน้อย อย่าตัดสินคนจากหน้าตา
เย่ฉิงวางกระบองเหล็กในมือลงข้างตัว “ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก พวกเราแค่แบกเธอกลับมาจากข้างนอกเท่านั้น”
สุยชี “ถ้าพวกเธอไม่แบกฉันกลับมา ฉันคงถูกกัดตายไปแล้ว”
เธอกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ “ขอบคุณพวกเธอสองคนที่ช่วยฉัน”
เย่ฉิงเสยผมหน้าม้าขึ้น “ช่วยไปตามน้ำ ไม่ต้องเกรงใจ”
เย่เฉิงพูดตามราวกับเครื่องเล่นเสียง “ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องเกรงใจ”
บนโลกนี้มีคนมากมายที่เห็นคนกำลังจะตายแล้วไม่ช่วย แต่คนที่ยื่นมือช่วยคนอื่นตามน้ำกลับไม่ได้พบเห็นกันบ่อยนัก
ยิ่งในวันสิ้นโลกที่ซอมบี้เดินกันให้ว่อน และทุกคนยังเอาตัวเองไม่รอดด้วยแล้ว
สุยชีจดจำบุญคุณของพวกเขาไว้ในใจ แต่พูดเพียงว่า “แผลที่ขาฉันนี่เกิดขึ้นได้ยังไง”