กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 198 นอนตามสบาย
สุยชีหันมองแมงกะพรุนจักรกลตัวจิ๋วบนกลางฝ่ามืออย่างฉับพลัน “โอ้โห อะไรวะเนี่ย!”
ของจิ๋วนี่กลับเป็นเสบียงถาวร!
แถมยังเป็นนักฆ่าที่ทำงานลอบสังหารอีก
จุ๊ ๆ เท่ไม่เบา
ต้องยอมรับเลยว่า ทางการเอ็นดูเธออีกครั้งแล้ว
แต่กระดองร่มกับหนวดของแมงกะพรุนตัวจิ๋วนี่รวมกันแล้วยังไม่ใหญ่เท่าฝ่ามือเธอเลย มันจะทำงานลอบสังหารไหวจริงเหรอ?
เธอใช้ปลายนิ้วจิ้มกระดองร่มสีเงินของแมงกะพรุนตัวจิ๋ว “เด็กน้อย แกมีความสามารถอะไรบ้าง?”
แมงกะพรุนตัวจิ๋วลอยออกจากกลางฝ่ามือของเธอขึ้นไปกลางอากาศ แล้วกางกระดองร่มออก
ปลายหนวดที่พลิ้วไหวราวกับแถบแพรมีแสงสีฟ้าวาบผ่านเป็นจุด ๆ ท่ามกลางประกายสีฟ้าที่ลอยกระจาย ร่างกายจักรกลสีเงินขาวของมันค่อย ๆ จางลง จนหายลับไปอย่างสมบูรณ์