ตอนที่ 162 ยังต้องเติบโตอีก

ตอนที่ 162 ยังต้องเติบโตอีก

บ้านไม้หลังเล็กหมายเลข 214 กะด้วยสายตากว้างเพียง 30 ตารางเมตร

เล็กและเก่า แต่ครบครันทุกอย่างที่จำเป็น

เตียง โซฟา ตู้เสื้อผ้า ห้องครัวเล็ก ตู้เก็บของ และยังมีห้องน้ำแยกต่างหาก

ในห้องมีของเยอะ แต่ไม่รกรุงรัง อบอวลไปด้วยกลิ่นอายการใช้ชีวิต

ระเบียงมีเสื้อผ้าที่ตากแห้งแล้วแขวนอยู่ พื้นไม้ยังมีรอยน้ำที่ยังไม่แห้งจากการถูหลงเหลืออยู่

บ้านหลังเล็กสะอาดเรียบร้อย ในอากาศมีกลิ่นหอมของดอกไม้ที่อบอวลน่าพอใจ มาจากโฮย่าใบกระจกสองกระถางที่กำลังบานสะพรั่งบนขอบหน้าต่าง

สุยชีที่ทนกลิ่นเหม็นตลอดทางสูดดมลึก ๆ สองครั้ง

เม่ยเป่าเปิดกระเป๋าเดินทางทันทีที่เข้ามาในห้อง