ตอนที่ 157 น่าเกลียดเกินไปแล้วมั้ง

ตอนที่ 157 น่าเกลียดเกินไปแล้วมั้ง

เม่ยเป่าถอนหายใจเบา ๆ “หนูต้องคิดถึงพี่หานเยียนแน่”

สุยชีกอดเม่ยเป่า “ฉันก็เหมือนกัน”

ซินอี้มองท่าทางหดหู่ของพวกเธอแล้วปลอบว่า “ไม่ต้องเศร้าขนาดนั้น ทางการสร้างฉากเสมือนจริงได้ถึงขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย”

“ต้องใช้ทั้งกำลังคนและเงินทุนมหาศาล ทางการต้องหาทางคืนทุนแน่นอน คงไม่ปล่อยให้พวกเราเล่นครั้งเดียวแล้วถอนการติดตั้งหรอก”

สุยชีฮึดขึ้นมาทันที “หมายความว่าต่อไปพวกเรายังจะได้เจอหานเยียนกับดอกเตอร์เซินอีกงั้นเหรอ”

ซินอี้พยักหน้า “ฉากเสมือนจริงระดับนี้ ช่วงหลังน่าจะถูกพัฒนาเป็นเกมโฮโลแกรมแยกต่างหาก”

“ต่อไปถ้าอยากเจอหานเยียน แค่เข้าสู่เกมก็พอ”