กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 145 โลกของเราสองคน
ส่วนคนที่นั่งอยู่ในห้องโดยสาร เมื่อพวกเขาพบว่ารถขนเสบียงไม่ยอมหยุดสักที ก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรผิดปกติ
เสิ่นอวี้ดึงฉากกั้นออก แล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
สุยชีพูดเสียงหนัก “ในเขตเมืองใต้ ไม่มีเสบียงเลย”
“อะไรนะ” เสียงร้องอุทานของเผยอี้ดังมาจากท้ายรถ “ไม่มีเสบียงเลยเหรอ ไม่มีเสบียงสักนิดเลยหรือไง”
เสิ่นอวี้ถาม “ที่นี่ไม่มีเสบียงอยู่แล้ว หรือว่าถูกคนเก็บกวาดไปก่อนแล้ว”
เหลียนเจวี๋ยยืนยัน “มีแต่เป็นอย่างหลังเท่านั้น”
“เล่นสกปรกจริง ๆ” หัวกลไกสีดำของจั่วเฉินโผล่ขึ้นมาหลังฉากกั้น “ไม่แปลกที่ไอ้หัวน้ำเงินนั่นมายั่วยุพวกเราก่อนแข่ง ต้องเป็นฝีมือพวกสถาบันเทียนฉยงแน่ ๆ”
เสิ่นอวี้สีหน้าหนักอึ้ง “แทบจะแน่นอนอยู่แล้ว”
เม่ยเป่าโมโหจนแก้มป่อง “พวกเขาเลวมาก”