กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 142 ของห่วย
ไป๋โจวหลานจดบันทึกด้วยสีหน้าปกติ ก่อนพูดกับกัวเฉิงที่อยู่ด้านหลังว่า “กัวจื่อ นายกับฟางเหิงเป็นผู้คุมติดตามของทีมล่าคลั่ง”
กัวเฉิงกับฟางเหิงขานรับว่า “ครับ” ก่อนพาสุยชีกับพวกอีกแปดคนไปที่รถขนเสบียงคันหนึ่ง
รถขนเสบียงมีรูปร่างคล้ายรถบรรทุกตู้ขนาดเล็ก ห้องคนขับด้านหน้ารองรับได้เพียงสองคน ส่วนห้องบรรทุกด้านหลังปิดสนิทสามด้าน และมีม่านปิดสีดำห้อยอยู่ท้ายรถ
“พวกเราแค่ติดตาม ไม่เข้าไปแทรกแซงการกระทำใด ๆ ของพวกนาย” กัวเฉิงส่งกุญแจรถให้สุยชี “พวกนายจัดการทิศทางกันเอง”
ทีมล่าคลั่งยืนล้อมกันเป็นวง
จั่วเฉินมองเผยอี้ทั้งสามคนแล้วพูดว่า “พวกเราสี่คนขับรถไม่เป็น พวกนายล่ะ”
เฉินซวี่พูดว่า “ฉันขับเป็น”
เผยอี้ยิ้มพลางพาดแขนบนไหล่เฉินซวี่ “พี่ซวี่ของพวกเราขับรถทั้งเร็วทั้งนิ่ง เป็นคนขับมือเก๋าแล้ว”
ซินอี้ก็พูดสมทบว่า “ฝากรถไว้กับพี่ซวี่ พวกนายวางใจได้เลย”