กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 120 เศษข้อมูล
“ถ้าฉันพูดกับนายอีกประโยค ฉันก็เป็นหมา!” สุยชีเลียนแบบน้ำเสียงของเจียงเฉินตอนนั้นได้เหมือนเป๊ะ
“นี่เป็นคำที่นายพูดเองกับปากบนดาวจี้ซี ฉันไม่ได้ร้องเรียกมั่ว ๆ ซะหน่อย”
“นาย... นาย...” แขนของเจียงเฉินลดลง “ฉันพูดไม่เป็นคำ พอได้ไหม”
เขาประสานมือทั้งสองข้าง แล้วยกมือไหว้สุยชี “เรียกชื่อผมเถอะ”
เธอเสนอเงื่อนไข “งั้นก็เรียก ‘พี่สาวสุย’ สักสองสามครั้งให้ฟังหน่อย”
มือทั้งสองข้างของเจียงเฉินบิดเกร็งจนผิดรูป
ผ่านไปพักใหญ่ เขาถึงกับบีบคำว่า “พี่สาวสุย” ออกมาจากซอกฟันแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน
สุยชีพูดเสียงดัง “พูดอะไรน่ะเจียงหมา ฉันไม่ได้ยิน”