ตอนที่ 109 เหม็นจนคนเวียนหัว

ตอนที่ 109 เหม็นจนคนเวียนหัว

สุยชีออกแรงทั้งสองมือ กอดแมวน้อยเอาไว้แน่น แล้วก้มหน้าจูบรัว ๆ

“จุ๊บ ๆ ๆ!”

“แฮะ ๆ แฮะ”

“จุ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ!”

อุ้งเท้าแมวที่เหลียนเจวี๋ยวางอยู่บนนิ้วมือของสุยชีแข็งค้าง หัวโยกไปมาถูกจูบจนส่ายไปส่ายมา

ขนสีขาวฟูฟ่องถูกลมพัดแรงจนยุ่งเหยิง ดูเปราะบางและหมดหนทาง

ตอนนี้ ความอยากกลับคืนร่างมนุษย์ของเขาสูงถึงระยะสูงสุด

เสิ่นอวี้: “...พี่สาวสุย แรงเกินไป เดี๋ยวเขาสั่น”

สุยชีเปลี่ยนจากจุ๊บ ๆ ๆ เป็นจ๊วบ ๆ ๆ เงียบ ๆ