ตอนที่ 107 คำชมเฉพาะกลุ่มสุดๆ

ตอนที่ 107 คำชมเฉพาะกลุ่มสุดๆ

“ที่ที่พวกเธอนอนกันไม่ค่อยดี ตอนกลางคืนน้ำทะเลหนุนแรงมาก เผลอ ๆ อาจถูกน้ำท่วมตายได้”

เด็กหญิงตัวน้อยยิ้มแล้วพูดว่า “ไปพักที่บ้านฉันสักคืนก่อนเถอะ”

หลังจากเดินโคลงเคลงอยู่นานถึงครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเต็นท์ก็หยุดลงตรงหน้าผาถูกคลื่นกัดเซาะสีดำสูงตระหง่านแห่งหนึ่ง

เมื่อเต็นท์ลงถึงพื้น สุยชีก็ก้มตัวเดินออกมา โดยมีเหลียนเสี่ยวเมายืนอยู่บนไหล่ของเธอ

พอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นเด็กหญิงมนุษย์สัตว์สี่คนอายุราวสิบขวบยืนอยู่บนโขดหินริมหน้าผา มองเธอด้วยรอยยิ้มสดใส

ค่ากลายพันธุ์ของทั้งสี่คนอยู่ที่ประมาณ 90

บริเวณลำคอของพวกเธอทุกคนมีผลึกสีฟ้าเรืองแสงห้อยอยู่ เปล่งประกายแสงอ่อนโยนท่ามกลางราตรี

คิ้วของสุยชีกระตุกเล็กน้อย

เธอรู้สึกผิดจริง ๆ ที่ปล่อยให้เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสี่แบกเธอเดินมาไกลขนาดนี้