กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 103 มนุษย์เงือกม่วงโยวอิ๋ง
สุยชีงงเล็กน้อย “ทำไมล่ะ”
ทิศทางการกลายพันธุ์ของเหลียนเจวี๋ยคือแมวหางเงินหูขาว
เขาอธิบายอย่างอดทน “นี่คือเส้นใยร่วมกำเนิดของแมวหางเงินหูขาว เหนียวทนมาก ยืดหยุ่นได้ดีนัก ยืดออกได้ถึงร้อยเมตร”
“ผูกมันไว้ ถ้าเจ้าอยู่ใต้น้ำแล้วเจออันตราย ฉันดึงเธอขึ้นมาได้ทุกเมื่อ” — ปรับสรรพนาม: “ผูกมันไว้ ถ้าอยู่ใต้น้ำแล้วเจออันตราย ฉันดึงเธอขึ้นมาได้ทุกเมื่อ”
สุยชียื่นมือทั้งสองข้างออกมาทันที “ช่วยผูกให้แน่นหน่อยนะ ขอบคุณ”
เส้นใยในมือเหลียนเจวี๋ยเลื้อยขึ้นไปบนข้อมือซ้ายของเธอเอง แล้วพันรอบอย่างเบา ๆ
ปลายเส้นแยกออกเป็นเส้นฝอยเล็ก ๆ ราวเส้นลมปราณ แทรกไปตามผิวเนื้อ หายเข้าไปในเนื้อของเธอ