กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 86 เกล็ดอัญเชิญ
หางปลานั้นตกลงมาตรงหน้า แต่กลับชะลอความเร็วลงกะทันหัน เลื่อนผ่านใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา ทิ้งรอยเปียกเย็นไว้หนึ่งทาง
หางปลาสีฟ้าครามค่อย ๆ หดกลับ สุยชีจึงเห็นภาพตรงหน้าชัดเจน
ตู้ปลาใสขนาดมหึมาฝังอยู่ในผนังทั้งด้าน ลายาผมทองตาสีมรกตโบกหางปลาสีฟ้าสวยงาม พลางยิ้มอ่อนโยนให้เธอ
หลินสิงเจ๋อยืนหันหลังให้สุยชีอยู่ข้างตู้ปลา แขนที่เผยออกมามีขนสีเทาหนาทึบปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง
ข้อนิ้วมือใหญ่โตและนูนออก เล็บแหลมคมราวกรงเล็บหมาป่าสีเทา
ฝ่ามือเยี่ยงสัตว์ป่ากลับกุมมือขาวผ่องของเลอาอย่างอ่อนโยน
“ตกใจหรือเปล่า?” เลอาถามเสียงนุ่ม
“พอไหว” สุยชีเข้าเรื่องตรง ๆ “ฉันมาเพื่อล่ำลา”