กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 52 ของฉันก็ให้เธอดูดด้วย
ฝนตกจากเบา ๆ ค่อย ๆ หนักขึ้น สายฝนที่หนาแน่นตกลงบนชายคาบ้านทรุดโทรมสีน้ำตาลเทา
ไม้ผุแห้งดูดซับน้ำฝนอย่างรวดเร็ว ในร่องที่ร่วนซุยเต็มไปด้วยไข่แมลงที่เหี่ยวแฟบ
พวกมันดูดซับความชื้นรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว เปลือกไข่สีแดงที่ย่นยับค่อย ๆ พองเต็ม นิ่มลง และหลุดออก
หางสีแดงดำแหลมคมแทงทะลุเยื่อตัวอ่อน ปีกสีแดงสดราวเลือดแผ่ออกอย่างไร้การยับยั้งกลางสายฝน
แมลงปีกชาดที่ฟักออกจากไข่สั่นตัว ตามกลิ่นอายเลือดเนื้อในอากาศ หายไปในม่านฝนสีดำ
“ตรวจประตูหน้าต่าง เปิดมุ้ง ใส่กำไลไล่ยุงให้ดี” สุยชีพูดอย่างเป็นระเบียบ
จั่วเฉินกับอีกสองคนขานรับแล้วลงมือทันที
สุยชีตั้งมุ้งให้เรียบร้อย หยิบเตียงสองคนกับโซฟาออกจากคลังพกพามาวางไว้