ตอนที่ 42 นี่ภาษาคนเหรอ?

ตอนที่ 42 นี่ภาษาคนเหรอ?

ในห้องนี้มีแค่เธอกับตูปี

สุยชีไม่แม้แต่จะหันหัวไปข้างหลัง แค่ขยับไปข้างหนึ่งเพื่อเผยใบหน้าของตูปี

เธอโอบไหล่ตูปีแล้วแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน

ตูปีมองทั้งสามคนตรงข้ามแล้วกะพริบตาให้อย่างเป็นมิตร

จั่วเฉินสำรวจมันเงียบ ๆ “หุ่นเชิดในห้องพวกเราหายไปหมดแล้ว ทำไมมันยังอยู่”

สุยชีพูดเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ “ก็เพราะฉันให้หัวใจมันไปดวงหนึ่ง”

“อะไรนะ?!” เม่ยเป่า จั่วเฉิน และเสิ่นอวี้ร้องอุทานพร้อมกัน

“พวกนายไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น” เธอหัวเราะเบา ๆ แล้วโบกมือ “ฉันแกะสลักให้มันดวงหนึ่งจากไม้”

สุยชีเล่าเรื่องที่ตัวเองแกะสลักหัวใจไม้ ตูปียอมรับเจ้านาย และการได้รับรางวัลอย่างคร่าว ๆ