กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 32 รบกวนแล้ว
“พวกเราหลายคนหนีตายกันมาจนถึงตอนนี้ ผอมจนลูกตาแทบจะถลนออกมาอยู่แล้ว” เจียงเฉินพูดอย่างไม่พอใจ “แล้วสุยชีมีสิทธิ์อะไรถึงได้ใช้ชีวิตสุขสบายขนาดนี้?”
ลู่หรงที่อยู่ข้าง ๆ ซ้ำเติมว่า “ไม่ใช่แค่รอดกันครบทุกคนด้วยนะ เธอยังอ้วนขึ้นอีกต่างหาก”
ความอิจฉาทำให้ใบหน้าของเจียงเฉินบิดเบี้ยว “ยัยใจร้ายนั่นต้องปล้นผู้เล่นคนอื่นมาแน่ ๆ”
ลู่หรงไม่สนใจเจียงเฉิน เธอมองสุยชีที่กำลังหัวเราะอย่างเต็มที่อยู่บนพื้นน้ำแข็งด้วยความเหม่อลอยเล็กน้อย
ท่าทางของสุยชีในตอนนี้ไม่เหมือนสุยชีในความทรงจำของเธอแม้แต่น้อย คนคนนั้นมักวางท่าโอหังและชอบปรายตามองคนอื่นอยู่เสมอ
เธอพึมพำว่า “สุยชีดูเหมือนจะไม่เหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ”