ตอนที่ 30 อย่าออมแรง

ตอนที่ 30 อย่าออมแรง

เม่ยเป่าที่ควรนอนอยู่ในอ้อมกอดของเธอหายตัวไป เสิ่นอวี้ที่นั่งเฝ้ายามอยู่ข้างกองไฟก็หายไปเช่นกัน เหลือเพียงกองไฟที่ใกล้มอด ส่งแสงอัคคีอ่อนจางออกมา

จั่วเฉินถูกเสียงขยับตัวตอนสุยชีลุกขึ้นปลุกให้ตื่น เขาขยี้ตาพลางถามเสียงเบา “เกิดอะไรขึ้น พี่สาวสุย?”

สุยชีหันกลับมา แสงอัคคีสลัวส่องให้ใบหน้าด้านข้างของเธอสว่างขึ้นครึ่งหนึ่ง

จั่วเฉินชะงักค้างด้วยความตกตะลึง เขาไม่เคยเห็นสุยชีทำสีหน้าไร้อารมณ์เช่นนี้มาก่อน

ทั้งที่เธอไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเลย แต่เขากลับรู้สึกว่าอีกวินาทีถัดมาเธออาจชักดาบออกมาฟันคนได้

“เม่ยเป่ากับพี่เสิ่นหายไปแล้ว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง

จั่วเฉินผุดลุกขึ้นนั่งทันที แล้วหันไปมองทิศทางที่เม่ยเป่ากับเสิ่นอวี้อยู่ก่อนเข้านอน