เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 28 อะไร หึงเหรอ?
กรงเล็บบินในมือจั่วเฉินกระชากล็อกขม่อมของซ่งเหยี่ยนอย่างรวดเร็ว แววตาปล่อยปราณอำมหิตออกมาหลายส่วน
พลั่วเหล็กของเม่ยเป่าก็ทาบลงที่หลังเขา “อยากตายหรือไง”
เสิ่นอวี้ปล่อยมือไม่ได้ เอ่ยเตือนด้วยเสียงต่ำ “เอากริชออกไป”
สุยชียกมือขึ้น ปัดอาวุธที่ข้างคอออกโดยแทบไม่ต้องออกแรง แล้วหมุนตัวยัดเด็กน้อยใส่กลับไปในอ้อมแขนพี่ชาย “คืนนาย”
ทั้งตัวซ่งเหยี่ยนชาจนชาไปหมด แทบไม่เหลือแรงจะออก ลืมตาขึ้นมาสติยังไม่ครบร้อย เห็นซ่งอวี่ถูกคนแปลกหน้ากอดไว้ ก็ควักกริชออกมาโดยสัญชาตญาณ
“อา อือ อ๊า” ซ่งอวี่แนบติดเขา เส้นเสียงเปล่งเสียงพร่าออกมาไม่ชัด
ได้ยินเสียงน้องชาย ซ่งเหยี่ยนถึงได้สติ รู้ตัวว่าสิ่งที่อยู่ใต้ตัวไม่ใช่พื้นหิมะเย็นเฉียบแล้ว แต่เป็นผ้าห่มที่อุ่น
เขากับซ่งอวี่ได้รับการช่วยไว้