กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 2 บังเอิญจัง ฉันก็เหมือนกัน
“นาย นาย นาย...” หลินเฟิงหน้าซีดเขียว แต่ครู่ใหญ่ก็ยังพูดไม่ออกสักคำ
ยังดีที่เจียงหนิงข้างกายเขาทนดูไม่ได้ ก้าวออกมาพูด “มีผักติดฟันแล้วมันเป็นอะไร คนทั่วดวงดาวที่กินผักสดไหวมีไม่ถึง 1% คนจนน่ะมัน...อื๊บ!”
ยังพูดไม่ทันจบ ลู่หรงก็รีบห้ามไว้ทัน “อานิง นี่มันไลฟ์สดนะ!”
เจียงหนิงก็รู้ตัวว่าตัวเองพูดพลาดไป รีบปิดปากตัวเองอย่างตื่นตระหนก
“อ้อ งั้นพ่อแม่พวกเธอก็เก่งอยู่”
“ส่วนนายน่ะ” สุยชีสำรวจหลินเฟิงขึ้นลง ส่ายหัว “ธรรมดา”
เจียงหนิงรีบตามคำของสุยชีมาถมอย่างตะกุกตะกัก “ใช่ ใช่ เราเองก็ธรรมดา ๆ ทั่วไป เหมือนคนอื่น ๆ นั่นแหละ”
แต่สายไปแล้ว ชาวเน็ตระหว่างดวงดาวเริ่มออกมาเหน็บแนมกันยกใหญ่
【ฉันก็คือ 99% ที่กินผักสดไม่ไหวคนนั้นแหละ หึ ๆ ๆ】