กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 แลกเปลี่ยนศาสตร์ปรุงโอสถ
“ศิษย์พี่”
ฉินลั่วเฟิงเดินมานั่งข้างโต๊ะหิน แล้วรินชาให้ตัวเองถ้วยหนึ่งอย่างเป็นกันเอง
พอดื่มเข้าไปก็ได้รสชาติแปลกใหม่ หวาน ๆ และมีกลิ่นผลไม้อ่อน ๆ
“นี่ชาอะไรหรือ?”
“ชานม”
“อร่อยดีแฮะ”
ลู่เหยาก็ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบเหมือนกัน
ตอนนี้เขารู้สึกได้ชัดเลยว่าฉินลั่วเฟิงดูผ่อนคลายขึ้นมาก ไม่ได้ดูเหมือนคนแบกความแค้นหนักอกอยู่ตลอดเวลาอย่างเมื่อก่อนแล้ว
สายตาของเขาเหลือบไปที่แหวนของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ยินดีด้วย”