กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 พวกเจ้าเป็นบ้าอะไรกัน?
กลางเมืองมีลานที่จัดไว้ให้คนมาต่อสู้กันโดยเฉพาะ ตอนนี้ทั้งสามคนมาถึงที่นี่แล้ว
“ฮึ คนงามผู้นี้ ข้าขอรับไว้ก็แล้วกัน!”
อวิ๋นอู๋ฉางหัวเราะอย่างอวดดี เขาฝึกตนมาแค่สองร้อยกว่าปีก็อยู่ขั้นหลอมสุญญตาแล้ว พรสวรรค์ระดับนี้ ต่อให้อยู่ในสำนักสวรรค์ชางหลานก็ถือว่าไม่เลวเลย
เพราะอย่างนั้น ตอนนี้เขาจึงมั่นใจในตัวเองมาก
หลี่จื่อซินไม่พูดอะไร นางแค่แบมือออก มีธงสีดำกับสีขาวลอยอยู่เหนือฝ่ามือ
ลวดลายสีดำเริ่มแผ่จากใต้เท้านางออกไปทุกทิศทาง
สีหน้าของอวิ๋นอู๋ฉางเปลี่ยนไปทันที ‘แย่แล้ว มีอะไรไม่ชอบมาพากล ทำไมข้าถึงรู้สึกเหมือนกำลังต่อสู้กับโลกทั้งใบอยู่เลย!’