กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 ข้าไม่ได้ไม่เหลืออะไร อย่างน้อยข้าก็ยังมีเป้าหมาย
“ศิษย์พี่ พวกท่านไปก่อนเถอะ”
“แล้วเจ้าจะไปไหน?”
ลู่เหยามองศิษย์น้องเล็กอย่างไม่ค่อยเข้าใจ อีกฝ่ายดูอารมณ์ไม่ดีเท่าไร
ที่จริงตั้งแต่ก้าวเข้ามาในดินแดนแห่งนี้ เขาก็สังเกตเห็นแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ ศิษย์น้องเล็กดูไม่ค่อยร่าเริงมาตลอดทาง
เย่ซิงอวี่ใช้ดวงตาที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวมองลู่เหยาที่กำลังสงสัย แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “กลับบ้าน”
“...”
หลังจากลาศิษย์พี่แล้ว เขาก็เดินไปทาง “บ้าน” ในความทรงจำ
ทางเส้นนี้ดูไกลเหลือเกิน แต่ก็เหมือนอยู่ใกล้แค่นิดเดียว
ใกล้จนอยู่แถว ๆ สำนักนี้เอง แต่ก็ไกลจนเหลืออยู่แค่ในความทรงจำของเขา