กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 แล้วเจอกันนะ
“อืม... ขอบคุณนะ”
อันหลิงอวี่รับของที่ลู่เหยาเอามาขอโทษ แล้วพูดขอบคุณออกมาโดยไม่ทันคิด
ถึงหมัดสุดท้ายนั่นจะยั้งแรงไว้แล้ว แต่ก็ยังต่อยจนแก้มซ้ายของนางบวมปูด จนตอนนี้ก็ยังไม่ยุบ
ไม่รู้ว่าพลังที่ยังตกค้างอยู่ตรงนั้นประกอบขึ้นจากอะไรบ้าง ขนาดอาจารย์ดูแล้วยังถอนหายใจ ได้แต่รอให้มันค่อย ๆ สลายไปเอง
นางหยิบของขวัญขึ้นมา ใช้ตาขวาที่ยังไม่บวมมองดูอย่างละเอียด แล้วก็พบว่ามันเป็นลูกแก้วล้ำค่าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
“นี่เป็นโอสถที่ข้าคิดขึ้นเอง ข้าเรียกมันว่าโอสถแก้วเจ็ดสี ถ้าพกติดตัวไว้นาน ๆ จะช่วยฝึกพลังโลหิตกับพลังวิญญาณให้แข็งแกร่งขึ้นได้”
ลู่เหยาอธิบายสรรพคุณของโอสถให้นางฟัง แต่อันหลิงอวี่กลับสะดุดใจกับคำหนึ่งเข้า
“เดี๋ยวนะ พกติดตัวหรือ?”
“ใช่”