กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 มีหมาด้วย!
“พี่เสี่ยวชิง รอข้าด้วย!”
เสียงใสของเด็กสาวดังไปทั่วลานบ้าน
นางวิ่งเข้ามาไม่กี่ก้าว แล้วโผเข้ากอดเด็กสาวชุดแดงอีกคนที่อยู่ข้างหน้า
“อิ้งเสวี่ย อย่ากอดแน่นขนาดนั้นสิ ข้าจะหายใจไม่ออกแล้ว”
“พูดไปเรื่อย ท่านอยู่ขั้นแก่นทองคำแล้ว จะหายใจไม่ออกได้อย่างไร?”
ลู่อิ้งเสวี่ยไม่เชื่อ นางออกแรงกอดแน่นขึ้นอีก
เสี่ยวชิงไม่รู้จะทำอย่างไร สุดท้ายก็เลิกดิ้น ปล่อยให้นางกอดไป
พอได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเสี่ยวชิง ลู่อิ้งเสวี่ยก็ทำหน้าพอใจ
‘อืม’