เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ตอนนี้แหละ ถึงเวลาวิวัฒน์!
“อาเหยา ไปสำนักเสวียนเจี้ยนแล้วอย่าฝืนตัวเองล่ะ ฝึกไหวก็ฝึก ถ้าฝึกไม่ไหวก็กินข้าวให้เยอะหน่อย ไปทั้งทีจะให้เสียเที่ยวไม่ได้ คิดถึงบ้านก็กลับมานะ”
ไป๋ชิวชิววางมือทั้งสองข้างบนไหล่ลู่เหยา พูดด้วยความอาลัย ไม่อยากให้ลูกไปเลย
ลู่ฉางสวินพูดอย่างจนใจอยู่บ้าง “วางใจเถอะ อาเหยาไม่ผอมลงแน่ อาหารที่พวกเรากินกันทุกวัน เขายังเป็นคนทำให้เลย”
พอพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็อดทำปากจุ๊บจั๊บอย่างนึกถึงรสชาติที่ผ่านมาไม่ได้ ต้องยอมรับเลยว่าลู่เหยาเหมือนจะมีพรสวรรค์พิเศษด้านการทำอาหารจริงๆ
ทั้งที่เพิ่งเรียนกับพ่อครัวได้ไม่กี่วัน ก็ทำอาหารวิญญาณบำรุงร่างกายได้ไม่แพ้ผู้ปรุงอาหารวิญญาณแล้ว แถมยังคิดรสชาติใหม่ๆ ขึ้นมาได้ กินแล้วกลิ่นหอมยังติดปาก ชวนให้คิดถึงไม่รู้จบ