กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 แค่นี้เองเหรอ?
“ฮือ ๆๆ~”
“ท่านพ่อท่านแม่ไม่เอาข้าแล้ว”
ที่โต๊ะอาหาร หลี่จื่อซินร้องไห้สะอึกสะอื้นไปพลาง ตักข้าวกับกับข้าวเข้าปากไปพลาง น้ำตาหยดโตไหลลงไปในชาม แต่ตะเกียบในมือก็ยังไม่หยุด
ลู่เหยามองหลี่จื่อซินที่ร้องไห้ไม่หยุดจนน้ำมูกเริ่มไหล แล้วหันไปมองพ่อแม่ที่นั่งทำหน้าสนุกอยู่อีกฝั่ง รู้สึกเหนื่อยใจขึ้นมานิด ๆ
‘ทำไมพวกท่านเอาแต่นั่งดูล่ะ ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง มันสนุกตรงไหน?’
เขาหันกลับมามองหลี่จื่อซินที่ร้องไห้ไปกินไปอีกครั้ง
อืม ก็ได้ สนุกอยู่เหมือนกันจริง ๆ
ลู่เหยาแอบเรียกกล้องขึ้นมา แล้วถ่ายหน้าหลี่จื่อซินแบบใกล้ ๆ
[ประวัติสุดอับอาย: วันหน้าอาจเอาไว้ล้อใครบางคนได้]