บทที่ 340 อักษรห้าตัว

บทที่ 340 อักษรห้าตัว

หลังจากบอกลาหลินชิงหลิงแล้ว

หลีซวงก็กลับมาที่ห้องของตนเอง

นางจ้องมองกำแพงอย่างเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นนางก็หยิบหยกบันทึกในอกเสื้อออกมาอย่างระมัดระวัง

หลีซวงจ้องมองหยกบันทึกนี้อยู่นาน ในแววตาปรากฏความเจ็บปวดที่ยากจะเอื้อนเอ่ยสายหนึ่ง

ก่อนหน้านี้

ทุกครั้งที่นางเข้าไปในหยกบันทึก มักจะมองเห็นเงาร่างของซูมู่เสมอ

เขาราวกับว่าจะคอยรอนางอยู่ที่นั่นตลอดกาล

ทว่าหลังจากสงครามครั้งใหญ่ผ่านพ้นไป

หลีซวงจะเข้าไปในหยกบันทึกวันละครั้ง