บทที่ 338 เห็นแก่ตัวที่สุดและเสียสละที่สุด

บทที่ 338 เห็นแก่ตัวที่สุดและเสียสละที่สุด

"ท่านอาจารย์!" เจียงหรงอี้ดวงตาแดงก่ำ พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

"เจ้าสำนัก!" ศิษย์สำนักกระบี่ต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้

หลินชิงหลิงเพิ่งจะสังหารเจ้าสำนักหลิวเยวี่ยที่ดิ้นรนเฮือกสุดท้าย พอหันกลับมาก็เห็นร่างของเมิ่งอี้เฟยที่ค่อยๆ ล้มลง รูม่านตาของนางพลันหดเกร็งอย่างรุนแรง

เมิ่งอี้เฟย???

คนที่พร่ำพูดถึงแต่การถ่วงดุลอำนาจ พูดถึงแต่ผลประโยชน์ มาตอนนี้กลับมาขวางอยู่ตรงหน้าหลีซวง

เขาทำเช่นนี้ มันสอดคล้องกับผลประโยชน์หรือ?

สีหน้าของหลีซวงเลื่อนลอย

หลินชิงหลิงคิดไม่ออก นางเองก็คิดไม่ออกเช่นกัน

"เจ้าสำนัก..." ริมฝีปากของหลีซวงสั่นระริก ผ่านไปครู่ใหญ่ก็เอื้อนเอ่ยอะไรไม่ออก