บทที่ 330 อนุมานสวรรค์ร้อยครั้ง

บทที่ 330 อนุมานสวรรค์ร้อยครั้ง

หลีซวงติดตามคนกลุ่มใหญ่ พุ่งทะลวงออกจากม่านอาคมได้แล้ว

ชั่วขณะนี้ นางกลับได้ยินเสียงของซูมู่

หลีซวงเหม่อลอยไปชั่วขณะ นางคิด เคล็ดมหามรรคาลืมสิ้นอารมณ์ของนางยังฝึกฝนไม่ถึงขั้นจริงๆ เหตุใดในยามนี้ นางถึงไม่อาจสกัดกั้นความเจ็บปวดที่ฝังลึกถึงกระดูกนี้ได้

"ผู้อาวุโสซู! ผู้อาวุโสซู!"

"ท่านยังอยู่หรือไม่?"

"มีของสิ่งใด ข้าต้องการให้ท่านส่งมอบให้ข้าด้วยมือของท่านเอง"

"ผู้อาวุโสซู! ผู้อาวุโสซู!"

หลีซวงส่งเสียงร้องเรียกครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าน้ำเสียงเกียจคร้านนั้น กลับไม่มีการตอบรับนางอีกเลย

"เสี่ยวซวง! เจ้าเป็นอะไรไป!" ลั่วหมิงเยว่คว้าตัวหลีซวงที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ "เร็ว รีบหนี! หนีออกจากเขตของสำนักชางหยวนก่อน!"