บทที่ 328 ลิขิตสวรรค์เมตตา

บทที่ 328 ลิขิตสวรรค์เมตตา

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" แววตาของอวี๋จิ้นเย็นเยียบ

"ท่านเจ้าเมืองอวี๋ช่างวางหมากกระดานใหญ่โตเสียจริง" ริมฝีปากของมหาพฤกษาขยับไปมา "ใครจะไปคิด ว่าท่านถึงกับแอบบ่มเพาะอัจฉริยะไร้เทียมทานผู้หนึ่งขึ้นมาในดินแดนอันแห้งแล้งอย่างทวีปหนานหลานแห่งนี้"

"หลีซวง? เห็นได้ชัดว่าเป็น 'หลี' อันดับหนึ่งแห่งทำเนียบอัจฉริยะผู้นั้นสินะ เงียบหายไปหลายปี ปรากฏตัวขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน ก็ทำให้อัจฉริยะนับหมื่นพันล้วนหมองหม่นไร้แสง สมแล้วที่เป็นฝีมือของท่านเจ้าเมือง"

มหาพฤกษาปรายตามองหลีซวง รอยยิ้มพิลึกพิลั่น

จะว่าไปแล้ว

ตัวมันก็นับว่าโชคดีไม่น้อย

หลายปีมานี้ มหาพฤกษามารดาเพิ่งจะให้กำเนิดเมล็ดมารระดับเหนือชั้นอย่างมันออกมาเพียงตนเดียว

เพื่อใหัมันสามารถเติบโตขึ้นมาได้ มหาพฤกษามารดาได้สิ้นเปลืองพลังงานมหาศาล เพื่อส่งมันข้ามมายังทวีปอื่น