บทที่ 312 นางคือมาร

บทที่ 312 นางคือมาร?

เย่เจาเจากัดฟันยันกายลุกขึ้นมา

นางกล่าวเสียงเย็น “หลีซวง นึกไม่ถึงเลยว่าข้าจะยังคงประเมินเจ้าต่ำไป ถ้าเช่นนั้น กระบวนท่าต่อไปนี้ล่ะ เจ้าจะยังรับมือได้หรือไม่!”

เย่เจาเจาวาดกระบี่ขวางเบื้องหน้า ร่างของนางและหลงเยี่ยนแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวออกมาพร้อมกัน

พริบตาต่อมา

หลงเยี่ยนผสานเข้าสู่ร่างของเย่เจาเจา กลิ่นอายบนร่างของนางถูกยกระดับสูงขึ้นอย่างฝืนทำ

“วิญญาณกระบี่กับผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่ ผสานดวงจิตเข้าด้วยกันแล้วหรือ? นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ก็ต่อเมื่อบรรลุขอบเขตฟ้าดินหลอมรวมหรอกหรือ?”

“ฟางชิงอวี่ผู้นี้แม้เป็นศิษย์สำนักดาบทรราช ทว่าสิ่งที่ฝึกฝนกลับเป็นวิชากระบี่ ยิ่งกว่านั้นนางยังสามารถหล่อเลี้ยงวิญญาณกระบี่ ซ้ำยังบรรลุความรู้ใจกับวิญญาณกระบี่ได้ถึงขั้นนี้เชียว!”