กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 309 ผงผลึกสลายมาร
หลีซวงรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง
เซิ่งหยวน? เขามาทำไมกัน!
นางกับคนของยอดเขาหลิงซวีเหล่านั้นล้วนพูดคุยกันอย่างชัดเจนกระจ่างแจ้งไปนานแล้ว หรือว่าเขายังคงมีความคิดที่ไม่ควรมีอยู่อีก?
"ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ข้าตั้งใจมาขอโทษท่านโดยเฉพาะ ขอเพียงท่านยอมพบข้าสักครั้ง ต่อจากนี้ไป ข้าจะไม่มารังควานอีกเด็ดขาด" น้ำเสียงของเซิ่งหยวนจริงใจเป็นอย่างยิ่ง
หลีซวงไม่มีความสนใจต่อคำขอโทษของเซิ่งหยวน ทว่า นางกลับรู้สึกสนใจจุดประสงค์ที่เซิ่งหยวนมาที่นี่...อยู่บ้าง
คนอย่างเซิ่งหยวน ต่อให้รู้แก่ใจว่าตนเองผิด ก็เอาแต่ดื้อดึงดันทุรัง เขาจะมายอมรับผิดอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยได้อย่างไร? เรื่องนี้ย่อมต้องมีลับลมคมนัย
หลีซวงลุกขึ้น เปิดประตูห้องออก